برخی از تفاوت های خاص در اکسیژن

اکسیژن را می توان به اکسیژن پزشکی و اکسیژن صنعتی تقسیم کرد. با توجه به طبقه بندی خاص اکسیژن و تفاوت بین آنها، اجازه دهید توضیح جامعی از این جنبه به شما بدهم.
تفاوت بین اکسیژن پزشکی و اکسیژن صنعتی این است: کنترل رطوبت در اکسیژن، ما اغلب چنین تجربه ای در زندگی داریم، سطح صاف است و آهن بدون زنگ در هوای آزاد برای مدت طولانی زنگ نمی زند، اما یک سنگ سنگین است. باران پس از آن، زنگ زده خواهد شد. زیرا اکسیژن با وجود آب تعداد زیادی مولکول آهن را اکسید می کند و پس از اکسیداسیون آهن نه تنها زنگ زدگی بلکه هیدروژن و سایر گازهای مضر برای بدن انسان نیز ترشح می شود و آهن اکسید می شود. زنگ پس از اکسیداسیون ایجاد می شود. زنگ بسیار شل است و به راحتی ذرات کوچک مخلوط با اکسیژن تشکیل می شود که می تواند توسط بیماران استنشاق شود و باعث آسیب تنفسی مانند عفونت شود. بنابراین، کاهش حداکثر رطوبت در اکسیژن در تولید اکسیژن پزشکی بسیار مهم است.
اکسیژن صنعتی گازی است که در تولید صنعتی و فرآوری محصولات استفاده می شود. الزامات کیفیت نسبتاً پایین است و خلوص بیش از 99 درصد عموماً برای واجد شرایط بودن مورد نیاز است. مراحل پر کردن به اندازه اکسیژن پزشکی سخت نیست و رطوبت و سایر ناخالصی ها اغلب در سیلندر اکسیژن مخلوط شده و در آن باقی می مانند. آب مخلوط شده و باقی مانده در سیلندر فولادی باعث زنگ زدگی دیواره داخلی سیلندر اکسیژن می شود که باعث می شود گاز داخل سیلندر بوی عجیبی پیدا کند. در عین حال، مونوکسید کربن، دی اکسید کربن، استیلن و سایر ناخالصی هایی که برای بدن انسان بسیار مضر هستند در اکسیژن صنعتی وجود دارد. هنگامی که بیمار بیش از حد استنشاق می کند، سرفه، پوسته پوسته شدن و سایر پدیده ها رخ می دهد که باعث ایجاد یا تشدید علائم سیستم تنفسی می شود.
اکسیژن پزشکی به عنوان اکسیژن خشک نیز شناخته می شود. خلوص اکسیژن پزشکی باید بالای 99.5 درصد باشد. علاوه بر حذف گازهای مضر برای بدن انسان در طول فرآیند تولید و پر کردن، مهمترین چیز کنترل دقیق محتوای آب در اکسیژن است. از آنجایی که اکسیژن پزشکی در داخل بدن استنشاق می شود و به طور گسترده در پزشکی استفاده می شود.