گاز اکسیژن با خلوص بالا

اکسیژن یک ماده ساده است که توسط عنصر اکسیژن تشکیل شده است. فرمول شیمیایی آن O2 است. خاصیت شیمیایی آن نسبتاً فعال است و می تواند با بیشتر عناصر با اکسیژن واکنش دهد. در دمای اتاق خیلی فعال نیست و به راحتی با بسیاری از مواد تعامل نمی کند. با این حال، در دمای بالا بسیار فعال است و می تواند به طور مستقیم با بسیاری از عناصر ترکیب شود، که مربوط به الکترونگاتیوی اتم اکسیژن است که تنها پس از فلوئور در رتبه دوم قرار دارد.

اکسیژن گازی بی رنگ و بی مزه است که رایج ترین شکل تک ماده ای عنصر اکسیژن است. نقطه ذوب - 218.4 درجه، نقطه جوش - 183 درجه. در آب نامحلول است و حدود 30 میلی لیتر اکسیژن در 1 لیتر آب حل می شود. اکسیژن حدود 21 درصد از هوا را تشکیل می دهد. اکسیژن مایع به رنگ آبی آسمانی است. اکسیژن جامد کریستال آبی است.

اکسیژن گسترده ترین عنصر در طبیعت است که 48.6 درصد از جرم پوسته را تشکیل می دهد. فراوان ترین عنصر است. اکسیژن برای اکسیداسیون هیدروکربن، تصفیه فاضلاب، پیشران موشک و تنفس حیوانات و انسان در هوانوردی، هوا فضا و غواصی مورد نیاز است. تنفس حیوانات، احتراق و تمام فرآیندهای اکسیداسیون (از جمله تجزیه ترکیبات آلی) اکسیژن مصرف می کنند. اما اکسیژن موجود در هوا را می توان به طور مداوم از طریق فتوسنتز گیاهان تکمیل کرد. در برش و جوشکاری فلزات. اکسیژن با خلوص 93.5 تا 99.2 درصد با گاز قابل احتراق (مانند استیلن) ​​مخلوط می شود تا شعله ای با دمای بسیار بالا تولید شود و در نتیجه فلز ذوب شود. فرآیند متالورژی از اکسیژن جدایی ناپذیر است. همچنین اکسیژن برای تقویت فرآیند تولید اسید نیتریک و اسید سولفوریک مورد نیاز است. مخلوط اکسیژن و بخار آب بدون هوا به داخل گازساز دمیده می شود و می توان گازی با ارزش حرارتی بالا بدست آورد. گاز پزشکی بسیار مهم است.

استفاده از اکسیژن: فرآیند ذوب: اکسیژن با خلوص بالا در طول فولادسازی دمیده می شود و اکسیژن با کربن و فسفر، گوگرد، سیلیکون و غیره واکنش می دهد که نه تنها باعث کاهش محتوای کربن فولاد می شود، بلکه به حذف فسفر، گوگرد، سیلیکون و غیره کمک می کند. سایر ناخالصی ها علاوه بر این، گرمای تولید شده در فرآیند اکسیداسیون برای حفظ دمای مورد نیاز برای فولادسازی کافی است. بنابراین، دمش اکسیژن نه تنها زمان ذوب را کوتاه می کند، بلکه کیفیت فولاد را نیز بهبود می بخشد. در آهن‌سازی کوره بلند، افزایش غلظت اکسیژن در انفجار می‌تواند نسبت کک را کاهش داده و خروجی را افزایش دهد. در ذوب فلزات غیرآهنی، غنی سازی اکسیژن همچنین می تواند زمان ذوب را کوتاه کرده و خروجی را افزایش دهد.

صنایع شیمیایی: در طول تولید آمونیاک مصنوعی، اکسیژن عمدتاً برای اکسیداسیون گاز خوراک برای تقویت فرآیند و افزایش خروجی کود استفاده می شود. مثال دیگر ترک خوردگی نفت سنگین در دمای بالا و گازی شدن زغال سنگ پودر شده است.

مراقبت های پزشکی: تامین تنفسی: در محیط های بدون اکسیژن، هیپوکسیک یا بی هوازی مانند غواصی، کوهنوردی، پرواز در ارتفاع بالا، ناوبری فضایی، نجات پزشکی و غیره استفاده می شود.

جنبه های دیگر: همراه با استیلن، پروپان و سایر گازهای قابل احتراق به عنوان عامل حمایت کننده احتراق برای دستیابی به نقش جوشکاری و برش فلز استفاده می شود. این به طور گسترده در تمام جنبه های زندگی، به ویژه در شرکت های ماشین آلات استفاده می شود، و همچنین برای برش راحت است. این روش برش ترجیحی است.

تگ های محبوب: گاز اکسیژن با خلوص بالا